Σύμφωνα με το Ν. 991/1979, ο Ψυχολόγος στην άσκηση του επαγγέλματός του ερευνά και αξιολογεί την προσωπικότητα και τη συμπεριφορά του ανθρώπου και εργάζεται με τις καθιερωμένες αρχές και μεθόδους της επιστήμης της ψυχολογίας για την αξιοποίηση και βελτίωσή τους. 

Μόνο ο κάτοχος της άδειας για την άσκηση επαγγέλματος του ψυχολόγου μπορεί να χρησιμοποιεί τον τίτλο του ψυχολόγου σε επαγγελματικές ή επιστημονικές δραστηριότητες.

Βάσει του Κώδικα ΦΠΑ (Ν. 2859/2000), οι υπηρεσίες του Ψυχολόγου αποτελούν παροχή υπηρεσίας ιατρικής περίθαλψης, για αυτό απαλλάσσονται από το ΦΠΑ. Η ιατρική περίθαλψη περιλαμβάνει τη διάγνωση, τη θεραπεία και, όσο το δυνατόν, την πρόληψη, στα πλαίσια παροχής υπηρεσιών ψυχολόγου:

Διάγνωση & Αξιολόγηση

Αποτελούν προπαρασκευαστική πράξη, που ανακουφίζει, δίνοντας νόημα στην εμπειρία του προσώπου που «επιτέλους, ξέρει τι έχει». Η αξιολόγηση και διάγνωση είναι ήδη μια μορφή θεραπείας.

Θεραπεία / Συμβουλευτική / Υποστήριξη / Αποκατάσταση
Η εφαρμογή ψυχολογικών μεθόδων για τη διατήρηση της υγείας, για την αποκατάσταση της ομοιόστασης, την ανακούφιση από τον ψυχικό πόνο, την τροποποίηση δυσλειτουργικών συμπεριφορών, την προσωπική ανάπτυξη και τη βελτίωση της ικανότητας του «σχετίζεσθαι».

Πρόληψη (πρωτογενής ή δευτερογενής)

Η έγκαιρη παρέμβαση στη δομή της προσωπικότητας για την προστασία της υγείας και την αποτροπή της ψυχοπαθολογίας.

Η ψυχολογική παρέμβαση στην προσωπικότητα (διάγνωση/αξιολόγηση, θεραπεία, πρόληψη) είναι μια βαθιά, σύνθετη διαδικασία που αποσκοπεί στην κατανόηση και αναδιοργάνωση του ψυχισμού για την αποκατάσταση της ψυχικής ισορροπίας. Η ψυχολογική θεραπεία είναι μια μέθοδος εργασίας του Ψυχολόγου. 

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει την υγεία ως εξής:

«Υγεία είναι μια κατάσταση πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι μόνο η απουσία νόσου ή αναπηρίας.» (ΠΟΥ – WHO, 1948)

Τα τελευταία χρόνια ο ΠΟΥ (WHO) πρόσθεσε την πνευματική διάσταση στο μοντέλο. Οι παράγοντες ποιότητας ζωής και αντίληψης γενικής υγείας, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO, 1998 και αναθεώρηση 2012), είναι οι εξής: Φυσικοί, Ψυχολογικοί, Επίπεδο ανεξαρτησίας, Κοινωνικές σχέσεις, Περιβάλλον, Πνευματικότητα/θρησκεία/προσωπικές πεποιθήσεις.

Διεπιστημονικότητα
Ένα σύνθετο πλέγμα επιστημόνων και επαγγελματιών συμπράττει για τη διασφάλιση της ποιότητας ζωής και της υγείας του ανθρώπου. Κάθε επιστήμονας και επαγγελματίας, έχοντας επίγνωση του "όλου", συνεισφέρει στο εξειδικευμένο πεδίο του, ενώ η συνεργασία και οι παραπομπές μεταξύ τους διασφαλίζουν μια ενιαία και ολοκληρωμένη φροντίδα για τον άνθρωπο.